Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2009
Ίσως...ίσως μια μέρα...
Ίσως...ίσως μια μέρα... να ξεφύγεις απ' τον κόσμο που σου φτιάξανε..
Και...όπως τα λέει ο φίλος μας ο Γιάννης Βαρδής, κάπως έτσι είναι και στ' αλήθεια τα πράγματα... Η καρδιά του καθ' ενός είναι κρυμμένος θησαυρός... άλλωστε και οι θησαυροί ακόμη μερικές φορές δεν έχουν πολύτιμο περιεχόμενο, απλά και μόνο έναν μύθο να τους περιστοιχίζει.! Τι γίνεται όμως όταν μετά από πολλές και υπεράνθρωπες προσπάθειες να ανακαλύψεις την κρυψώνα αυτού του πολυπόθητου θησαυρού, ρισκάρεις τα πάντα, "πολεμήσεις", και περάσεις μερόνυχτα να βρεις τον συνδυασμό αυτού του παλιού κουτιού που εναγωνίως προσπαθείς να ανοίξεις, το ανοίγεις τελικά και το μόνο που βρίσκεις μέσα είναι χώμα και υπολείμματα περασμένων μεγαλείων...; ιδού η απορία...! Πάνε στράφι όλα; έτσι απλά;! μέσα σου θα πεις "Όχι...!! εγώ αγάπησα κι ας μην βρήκα ανταπόκριση...!" απ' την αισιόδοξη πλευρά του θέματος...! από την άλλη μπορεί να απογοητευτείς και να θεωρήσεις άσκοπο να ξαναπεράσεις όλο αυτό το "λούκι" για να καταλήξεις με τα χέρια στις τσέπες τραγουδώντας κάποια γνωστή μπαλάντα από αυτές που όλοι ακούμε όταν δεν θέλουμε να νιώσουμε καλύτερα αλλά να γίνουμε πιο χάλια απ' ότι είμαστε ήδη... Εδώ ξαφνικά έρχεται να μπει αυτό το ομότιτλο στιχάκι.... "ίσως...ίσως μια μέρα...να ξεφύγεις απ' τον κόσμο που σου φτιάξανε...!". Για ποιόν κόσμο μιλάει, και ποιοι είναι αυτοί που τον φτιάξανε; γιατί εγώ να εμπιστευτώ μια ολόκληρη ζωή σε ένα -όχι σίγουρης προέλευσης- και ασταθές δημιούργημα;... γιατί μπορεί να λέμε την αγάπη κάτι όμορφο... μια όμορφη δημιουργία αλλιώς, αλλά αν σκεφτούμε και ότι ο άνθρωπος ήταν το ομορφότερο δημιούργημα κατά την Πλάση του Κόσμου και παρ' όλα αυτά κρύβει τόσα εκατοντάδες εκατομμύρια λάθη μέσα του τα όποια περικλείουν την τελειότητα του τότε κάτι κατώτερο αυτού πόσες κακοτοπιές μπορεί να κρύβει άραγε...; εδώ είναι που επεμβαίνει αυτή η ανεπίδεκτη μαθήσεως καρδιά που πάντα κάνει το δικό της...! μα πραγματικά πρόκειται ποτέ να ξεφύγουμε όλοι απ' αυτόν τον κόσμο που μας φτιάξανε...; μάλλον εθελοτυφλούμε γιατί δεν αντέχουμε το πολύ φως...
Και...όπως τα λέει ο φίλος μας ο Γιάννης Βαρδής, κάπως έτσι είναι και στ' αλήθεια τα πράγματα... Η καρδιά του καθ' ενός είναι κρυμμένος θησαυρός... άλλωστε και οι θησαυροί ακόμη μερικές φορές δεν έχουν πολύτιμο περιεχόμενο, απλά και μόνο έναν μύθο να τους περιστοιχίζει.! Τι γίνεται όμως όταν μετά από πολλές και υπεράνθρωπες προσπάθειες να ανακαλύψεις την κρυψώνα αυτού του πολυπόθητου θησαυρού, ρισκάρεις τα πάντα, "πολεμήσεις", και περάσεις μερόνυχτα να βρεις τον συνδυασμό αυτού του παλιού κουτιού που εναγωνίως προσπαθείς να ανοίξεις, το ανοίγεις τελικά και το μόνο που βρίσκεις μέσα είναι χώμα και υπολείμματα περασμένων μεγαλείων...; ιδού η απορία...! Πάνε στράφι όλα; έτσι απλά;! μέσα σου θα πεις "Όχι...!! εγώ αγάπησα κι ας μην βρήκα ανταπόκριση...!" απ' την αισιόδοξη πλευρά του θέματος...! από την άλλη μπορεί να απογοητευτείς και να θεωρήσεις άσκοπο να ξαναπεράσεις όλο αυτό το "λούκι" για να καταλήξεις με τα χέρια στις τσέπες τραγουδώντας κάποια γνωστή μπαλάντα από αυτές που όλοι ακούμε όταν δεν θέλουμε να νιώσουμε καλύτερα αλλά να γίνουμε πιο χάλια απ' ότι είμαστε ήδη... Εδώ ξαφνικά έρχεται να μπει αυτό το ομότιτλο στιχάκι.... "ίσως...ίσως μια μέρα...να ξεφύγεις απ' τον κόσμο που σου φτιάξανε...!". Για ποιόν κόσμο μιλάει, και ποιοι είναι αυτοί που τον φτιάξανε; γιατί εγώ να εμπιστευτώ μια ολόκληρη ζωή σε ένα -όχι σίγουρης προέλευσης- και ασταθές δημιούργημα;... γιατί μπορεί να λέμε την αγάπη κάτι όμορφο... μια όμορφη δημιουργία αλλιώς, αλλά αν σκεφτούμε και ότι ο άνθρωπος ήταν το ομορφότερο δημιούργημα κατά την Πλάση του Κόσμου και παρ' όλα αυτά κρύβει τόσα εκατοντάδες εκατομμύρια λάθη μέσα του τα όποια περικλείουν την τελειότητα του τότε κάτι κατώτερο αυτού πόσες κακοτοπιές μπορεί να κρύβει άραγε...; εδώ είναι που επεμβαίνει αυτή η ανεπίδεκτη μαθήσεως καρδιά που πάντα κάνει το δικό της...! μα πραγματικά πρόκειται ποτέ να ξεφύγουμε όλοι απ' αυτόν τον κόσμο που μας φτιάξανε...; μάλλον εθελοτυφλούμε γιατί δεν αντέχουμε το πολύ φως...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου